زمزمه‌ای با حافظ در خلوت تنهایی: یاد باد آن روزگاران که کاممان از تلخی غم رها بود
به گزارش عصر ایران
در این بخش از «امروز با حافظ»، غزلی دلنشین از لسان‌الغیب را مرور می‌کنیم که با یادآوری روزگاران وصل و گلایه از تلخی‌های زمانه، پیوندی عمیق میان حافظ و خوانندگانش ایجاد می‌کند؛ دعوتی برای بازگشت به خاطرات خوش و یادکردن از یارانِ رفته و فراموش‌کار.
روز وصلِ دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران، یاد باد
کامم از تلخیِ غم چون زهر گشت
بانگِ نوشِ شادخواران یاد باد
گر چه یاران فارِغَند از یادِ من
از من ایشان را هزاران یاد باد
مبتلا گشتم در این بند و بلا
کوشش آن حق‌گزاران یاد باد
گر چه صد رود است در چشمم مُدام
زنده رودِ باغ‌ِ کاران یاد باد
رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماند
ای دریغا رازداران یاد باد
تصنیف "یادباد" با صدای استاد شجریان
بـرچـسب هـا:
اخبار مرتبط:
- رونمایی از کامل‌ترین دیوان صوتی حافظ در رادیو فرهنگ
- روایت رهبر شهید انقلاب از عارف حافظ‌خوان در قنوت نماز شب
- بزرگداشت حافظ شیرازی با حضور چهره‌های برجسته حافظ‌پژوهی برگزار می‌شود
- آن کارسون برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ شد
- زمزمه‌ای با غزل‌های حافظ: وقتی گل در بر و می در کف، سلطان جهان غلام می‌شود
- معجزه سینمایی کریستوفر نولان؛ اکران فیلم «اودیسه» رکورد تاریخی فروش کتاب‌های شعر در بریتانیا را شکست
- زمزمه‌های عاشقانه با حزین لاهیجی؛ مروری بر غزل ماندگار «ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد»
- زمزمه‌های عاشقانه با لسان‌الغیب؛ نگاهی به غزل شورانگیز حافظ در تقابل با واعظان و مدعیان عشق
- انتقاد تند مترجم سرشناس «اودیسه» از فیلم کریستوفر نولان؛ وقتی ادبیات کلاسیک به سینمای مدرن می‌تازد
- درس‌هایی از پختگی و استقامت در کلام صائب تبریزی: چگونه در میان شعله‌های حوادث روزگار، یاقوت‌وار ثابت‌قدم بمانیم؟
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: